Bolivia

Hey iedereen,

In Bolivia zijn we begonnen met het kleine dorpje Uyuni. Onze eerste opdracht daar was het vinden van een goede toeroperator voor een 3-daagde toer door de Salar de Uyuni en omgeving. Na deze te hebben gevonden stapten we de volgende dag in een Jeep, vergezeld door 4 toffe Québécois en onze chauffeur/kok Milton.

Op de eerste dag stond een treinkerkhof op het programma waar een 20-tal treinen ooit gedropt zijn geweest om verder in vrede te kunnen roesten. Nadien zijn we naar de Salar de Uyuni gegaan. Fantastisch is het om te zien hoe lucht en zoutvlakte samenvloeien aan de horizon! Ook schitterend om te zien was een soort cactus-eiland te midden van de zoutvlakte. Deze eerste dag werd afgesloten met een overnachting in een zouthostel.

Op dag 2 zijn we 'lagoons' gaan bezichtigen. De eerste was vol met flamingo's. De tweede, de Roja Lagoon, was , zoals de naam het zegt, helemaal rood gekleurd. Te midden van de woestijn zijn we ook ergens gestopt om rotsen te zien die door erosie van water, wind en zand bepaalde vormen hebben aangenomen.

De derde dag zijn we opgestaan rond 5u om een half uur later onze tocht door de Boliviaanse natuur verder te zetten (spijtig genoeg geen zonsopgang gezien door de bergen in de omgeving). Tijd voor een douche was er dus niet maar dit werd snel goedgemaakt met een bezoek aan een natuurlijke warmwaterbron. Hmm. Later op de dag maakten we nog een stop in de woestijn om van een uitzicht te genieten dat Salvador Dali heeft gebruikt in een van zijn schilderijen. Eens in Uyuni hebben we meteen een bus genomen naar Potosi.

Potosi

Potosi is bekend om zijn mijnen, dus zijn we de eerste dag meteen een mijn ingekropen (met gids natuurlijk). Als voorwaarde voor zulk een mijnbezoek verwachten de mijners cadeautjes van de toeristen. Daarom werden we vriendelijk verzocht cocabladeren, cola en wisky (van 96 graden alcohol) te kopen die we vervolgens afgaven aan de mijners nadat ze hadden uitgelegd wat ze aan het doen waren. Het bezoek zelf was een interessante ervaring: kruipen door kleine gaatjes vol modder, ladders op gaan die niet stevig waren en een misstap kon je al snel in een diep gat van 4 meter doen vallen. Zeker de moeite waard!

Sucre

In sucre hadden we afgesproken met vrienden uit Salta (Argentinië) en zijn we gaan montainbiken. Een dag later zijn we naar een markt gegaan in Terrabucco, een uur en half van Sucre, waar we souvenirs hebben gekocht :). Van Terrabucco terug naar Sucre werd ons een lift aangeboden door een groep Belgen die een busje had gehuurd. We dachten zo sneller in Sucre te geraken. Niet dus. Ze stopten aan verschillende dorpjes en brachten zelf bezoek aan families thuis waar communiefeesten bezig waren. Hilarische taferelen gezien!

Ons 'hostel' in Sucre was ook de moeite. Het adres, gevonden via onze reisgids, bracht ons bij een dokter thuis die gewoonweg de sleutel van zijn huis overhandigde.

Santa Cruz

In Santa Cruz, ook wel de economische motor van Bolivia genoemd, hadden we het vreselijk warm! Al om 8 uur 's morgens was in de 20 graden, en dit gecombineerd met een heeeel hoge vochtigheidsgraad en geen wind! De tweede dag zijn we dan maar naar het resort Guembe gegaan waar we wat konden afkoelen in één van de zwembaden.

Rurrenabaque

Rurrenabaque hadden we specifiek uitgekozen omdat we van daaruit de jungle in konden gaan. We kozen ginds voor een toeroperator die samenwerkt met een gemeenschap, Asuncion del Quiquibey, die hulp heeft gekregen van de Belgische overheid en waar we drie dagen, twee nachten zouden blijven. Na een boottocht van 2uur kwamen we toe in de Mapajo Ecotourismo indepensia ecolodges waar we eerst lekker hebben gegeten. Na een siësta ( off course ) zijn we een beetje gaan rondneuzen in de jungle. Dit met een gids natuurlijk. Hij was zelf opgegroeid in de jungle en kon ons ons tal van geneeskundige planten en bomen aantonen. 's Avonds zijn we nog een nachtwandeling gaan doen ( niet zo een goed idee zoveel insecten zien voor het slapen in een hutje midden van de jungle :s ). De volgende dag stormde het tot in de namiddag. Het gebied heet natuurlijk niet voor niets het regenwoud. Na de lunch klaarde de lucht op en zijn we gaan vissen, met pijl en boog! Carlos de kapitein van ons langwerpig bootje heeft toen 2 grote vissen gevangen voor het diner. Nadien werden we een beetje verder afgezet om wilde papegaaien te bewonderen. De laatste dag van de tour zijn we de huizen van de gemeenschap zelf gaan bezoeken. Daar hebben ze ons laten zien hoe ze manden uit riet, pijl en boog en matjes maken.

La Paz

Rurrenabaque-La Paz hebben we met het vliegtuig afgelegd omdat de regen de weg levensgevaarlijk had gemaakt ( de dag voor we vertrokken was en nog een camion naar beneden gedonderd). In La Paz zelf hadden we afgesproken met Vale, een vriendin die Ollie heeft leren kennen op Erasmus in Grenoble. Aangekomen bij haar thuis, hebben we ons geïnstalleerd en heeft ze ons meegenomen naar de valle de Luna. Dit is een vallei met rotsen die een rare vorm aannemen door erosie. De volgende dag was Flo ziek waardoor we heel rustig de stad zijn gaan verkennen ( o.a. het Coca Museo gaan bezoeken dat heel interessant was). De derde dag bezochten we de ruïnes van Tiwanaku, dat restanten zijn van een bloeiende beschaving die bestond voor de komst van de Inca's. Na 9/11/2012, de volgende dag, kunnen Ollie en ik ons de 'survivals' van de fameuze 'death road' noemen! Fantastisch! Niet zo gevaarlijk als we dachten maar we zijn toch heel voorzichtig naar beneden gegaan! Ongelofelijk dat auto's en bussen daar vroeger, in twee richtingen dan nog, passeerden!

Titicaca

Aan het meer Titicaca dat gedeeltelijk in Bolivie en gedeeltelijk in Peru ligt, bevindt zich copacabana waar we enkele dage zijn gebleven. Daarna zijn we op het gigantische meer gegaan om het kleine eilandje Isla del Sol te gaan opzoeken. We hebben daar aan de ene kant van het eiland een prachtige zonsondergang gezien en aan de andere kant een zonsopgang ( wel vroeg moeten opstaan hiervoor)! Daarna zijn we het hele eiland doorkruist waar er hier en daar inca ruïnes zijn. Na Titicaca besloten we de bus te nemen naar Arequipa, Peru.

Voilà, ons GROOT avontuur in Bolivie! Tot nu toe ons favoriete land!

Groetjes,

Flo & Ollie

Peru

Buenos dias!

Na Copacabana en isla del sol zijn we de grens overgestoken richting Peru. Onze eerste stop was Arequipa, een stad omringd door diepe valleien en vulkanen!

Arequipa

De eerste dag was een 'chill dagske' daar we juist een busrit van 10u achter de rug hadden. Er was mooi weer, een gezellige sfeer en tussen de sightseeing door besloten we wat we de komende dagen zowat gingen uitspoken in en of rond Arequipa. Uiteindelijk koos Flo voor de Colca Canyon tour en Ollie voor de beklimming van de vulkaan 'El Misti'.

Colca Canyon

Gedurende de tour van de Colca Canyon werd er met een groep 2 dagen rondgereden om op specifieke plaatsen te stoppen en om te genieten van adembenemende uitzichten. Al op de eerste dag stopte de bus op het hoogste punt van de tour, namelijk op 5000 m boven de zeespiegel! Daarna ging de tour naar het klein dorpje Chivay waar er de mogelijkheid was om in verschillende natuurlijke warmwaterbronnen te zwemmen. Flo twijfelde geen moment om daar in te springen! 's Avonds op restaurant aten we Peruviaanse gerechten met dansers op de achtergrond begeleid door traditionele muziek van een lokaal bandje. Redelijk toeristisch allemaal maar toch heel tof om eens te zien. De tweede en laatste dag van de toer reed de bus naar de fameuze Colca Canyon. Het hoogtepunt van die dag is ongetwijfeld het zien van 2 verschillende Condors (condor is een grote vogel van gemiddeld 1m85 hoog en 3m breed wnr zijn vleugels open zijn).

El Misti

Ollie besloot om iets aan de meer sportievere kant te doen en vertrok dezelfde dag op excursie naar krater van de actieve vulkaan 'El Misti'. De beklimming werd begeleid door een sympathieke gids en werd vergezeld door een Frans koppel.
Op de eerste dag werd er geklommen tot aan het 'basecamp' (op een hoogte van 4600m). Daar kookte de gids een simpele maaltijd en werden we vriendelijk verzocht vroeg in onze tent te kruipen want de volgende dag zouden we om 1u am worden gewekt (anders zouden we te tijd tekort komen om 's avonds voor het donker terug te zijn). Maar met een hartslag van 200per uur en weinig zuurstof zat er van slapen ni veel in. Moe en half bevroren werd het tweede gedeelte van de tocht uiteindelijk zowat rond 2u ingezet. Zonder de Fransen dan wel want die voelden zich doodziek. Een 8tal uur later werd de top bereikt (5825m). En ook al gebeurde de laatste meters zo traag als een slak, het gaf een gelukzalig gevoel!

Na de volgende dag nog een hele dag in Arequipa te zijn gebleven (lees vooral recupereren) besloten we 's avonds een nachtbus te nemen naar Ica.

Ica/ Huacachina

In Ica werd al snel duidelijk dat er niet te veel te doen was. Een paar kilometer verderop bevond zich Huacachina, een oase midden in de woestijn. Omdat daar de mogelijkheid was om de beruchte Buggyrit te nemen en om te sandboarden (ongeveer hetzelfde als snowboarden maar dan op zand.) zijn we daarheen getrokken. Maar! Ollie en ik zijn skiërs! Zandskiën bestaat ni, dus zijn we de duinen maar afgegleden op onze buik. Tussen het sandboarden door reden de chauffeurs van de buggy's soms was extreem gevaarlijk van de ene duin naar de andere maar al bij al zijn we er zonder veel kleerscheuren vanaf gekomen.
Omdat Zuid-Amerika ook bekend staat voor zijn wijnen hebben we op dag 2 in Huacachina een wijntoer meegepikt die langs 3 verschillende wijngaarden ging. De eerste was gespecialiseerd in fruitige wijn en de twee laatste in Pisco, de fameuze wijn uit die streek die ze gebruiken voor hun Pisco Sour.

Nasca

Na Huacachina besloten we een bus te nemen naar Nazca. Onderweg oefenden we ons Spaans (voor beginnelingen) een beetje met de buschauffeur en de ticketverkoper. Toen ze te weten kwamen dat we naar Nasca gingen voor de 'Nasca Lines' zei de chauffeur plots: "We passeren de mirador waaruit je de 'Nazca Lines' ziet!". Dus heeft de chauffeur ons, op onze aanvraag, afgezet aan de kant van de weg, op een 20tal meter van waar we het mysterie van de 'Nasca Lines' konden bezichtigen. We zagen niet al te veel (mss ook omdat het al wat donker werd) maar genoeg om een goed beeld te hebben van het mysterie. Omdat de 'Lines' op een goed uurtje van Nasca zelf liggen moesten we na de sightseeing een bus tegengehouden op straat om uiteindelijk toch in Nasca te geraken.

Eens in Nazca hebben we die avond meteen een nachtbus richting Cusco genomen (+/- 14 uren). We waren een van de enige toeristen in de bus en we denken dat we daarom zijn gepromoveerd naar 'full cama'. Dat is een zetel die je bijna volledig plat kan leggen en waar je een kussen en deken krijgt.

Cusco

De eerste dag in Cusco zijn we op zoek gegaan naar een toeroperator om de Salkantay trek, een 5daagse tocht naar Machu Picchu, af te leggen en hebben we de wandeling gevolgd door het historische centrum van Cusco die in onze Lonely Planet (reisgids) stond.

Salkantay trek

Dag 1: 19 km
Om 4u30 werden we opgehaald om met onze groep naar het dorpje Mollepata te rijden en van daaruit kon onze trekking beginnen. De tocht begon over zandweg en ging over naar open vlakten waar er paarden, (Hollandse) koeien, ... graasden. Aankomst eerste basecamp: rond 5 uur in de namiddag (Cruzpata op 3100m boven zeeniveau).
Dag 2: 21 km
Heel koude nacht gehad en om 4u30 waren we alweer wakker, gewekt door de kok met een coca theke! Die dag beklommen we het moeilijkste gedeelte van de 5-daagse en bereikten we het hoogste punt van de trekking (4600m boven zeeniveau). Vooral de klim van de fameuse '7 snakes road' was de zwaarste: 7 veneinige hoeken naar boven en heeel steil! Eens boven hadden we een mooi beeld op de Salkantay berg. Volgens onze gids is er nog niemand in geslaagd de top te bereiken van de Salkantay. Stoer zoals hij was of hoe hij zich alleszins voordeed vertelde hij ons over zijn plannen om daar in de toekomst verandering in te brengen met een paar vrienden. We wensen hem veel succes! Na het klimmen stapten we nog een 5tal uren naar beneden en eindigden we in de Peruviaanse jungle waar het tweede basekamp Chaullay was opgesteld (2920 m boven zeeniveau). Die avond hebben we nog een heel gezellige avond gehad met de groep.
Dag 3: 16 km
Heel korte trekking door regenwoud die dag maar onze benen konden wel wat rust gebruiken. Rond 4 uur kwamen we aan op het 3e basekamp Santa Theresa (2400 m boven zeeniveau). Daar zijn we in een 'hot water spring' een duik gaan nemen (voor Flo het derde warmwaterbron van de reis en meteen ook het beste warm water bron ooit want we konden op de rotsen zitten die de warmte afgaven!)
Dag 4: 25 km
Heel toffe weg! De route begon tussen de rotsen waarna we een zipline met een kar moesten nemen om de rivier over te steken! Onderweg proefden we wat fruit van de bomen die we onderweg tegenkwamen (limoenen en halfrijpe avocado's en appelsienen,..) Rond 4 uur kwamen we aan in Aguas Calientes, het dorpje aan de voet van de berg Machu Picchu.
Dag 5: D-day Machu Picchu. Ooo Machu Picchu!
Om de massa voor te zijn, stonden we al om 5 uur aan de ingang van de berg Machu Picchu. Om helemaal boven aan de historische stad te geraken hadden we dan de keuze om een belachelijk dure bus nemen ofwel om gedurende 40min steile trappen naar boven te nemen. Wij, samen met 90procent van de groep, kozen voor de goedkoopste weg, die van de trappen! Eens bezweet aangekomen stond de gids ons op te wachten en kon de rondleiding beginnen. In het begin was er heel veel mist en dus ook veel angst dat we mss de verkeerde dag hadden uitgekozen voor het bezoek aan deze heilige stad. Maar na een paar uur klaarde alles op en konden we volop genieten. Omdat we nog niet genoeg kregen van al die trappen, en mss ook omdat we tickets hadden, beklommen we om 10u ook nog eens de Huayana Picchu (de berg achter MP die je ook op alle postkaartjes ziet). Alles bijeen was de hele Salkantay trek zeker en vast waard! Amai amai. Zeker één van onze hoogtepunten.

De volgende dag in Cusco spraken we af met Céline, Lynneke, Caro en Herman, vrienden van Julie die ook een wereldreis doen. Super gezellig! Voor de rest hebben we de dagen daarna nog Pisac bezocht en de natuurlijk ook de verjaardag van Flo gevierd!

Lima

Op het eerste zicht een heel toffe stad en daar heeft Julie, een vriendin van Benoit die voor een aantal jaar in Lima werkt, een heel groot aandeel in. Overdag zijn we de stad wat gaan bezoeken en hebben we een postpakket naar huis gestuurd met cadeautjes. 's Avonds zijn we gaan uiteten met Julie en hebben we ons Peru-avontuur afgesloten met een superrrr lekkere cocktail, de Maracuia sour!

Tot binnenkort!

Flo&Ollie